Skąd czerpać inspiracje do naśladowania? Jaka osoba byłaby dobrym wzorcem, której postępowanie można by wcielać we własne życie każdego dnia? Takie pytania krążą po naszej głowie bez wyraźnej odpowiedzi. Nie codziennie chcemy i mamy czas, aby bliżej przyjrzeć się biografiom świętych, lecz powinniśmy poświęcić temu czas, bo z tak pożytecznej lektury możemy wysnuć wiele wniosków, które potem będziemy skrupulatnie wcielać w nasze życie i postępowanie. Na pewno na wstępie można stwierdzić, że wszyscy święci byli zwyczajnymi osobami, które dzięki natchnieniu i łasce bożej wznieśli się na wyżyny duchowe i dziś czerpiemy z nich przykład a ich imiona wypowiadane są z największą miłością. Na pewno ich życie nie było pasmem sukcesów i powodzeń, lecz składało się w większości przypadków z dni trudnych, wielu wyzwań i trudności, na które trzeba było znaleźć rozwiązania i je przezwyciężyć, aby uporczywie iść na przód. Każdy z nich miał w sobie nadzieję, że na końcu ich trudów czeka na nich nagroda w postaci życia wiecznego. Doskonale zdawali sobie sprawę, że nie można zmarnować własnego życia, bo ma się je tylko jedno i później na żal może być po prostu za późno. My również przeżywamy własne smutki i trudności i aby lepiej sobie z nimi radzić powinniśmy naśladować osoby, które podołały podobnym trudnościom i z sukcesem przeszły przez te niełatwe wątki własnego życia i posłannictwa. Siostra Faustyny to szczególny przypadek polskiej zakonnicy, które dzięki objawionej przez Pana Jezusa woli wstąpiła do zakonu i tam oddając się codziennej pracy spełniała wiernie wszystkie jego życzenia i wymagania w stosunku do niej. Miała ona jednak wiele oporów i przeciwności, które wyrastały wprost spod ziemi, lecz dzięki radom swojego kierownika duchowego była w stanie dotrzeć do końca z niezachwianą wiarę. Faustyna Kowalska to przykład osoby, które bez względu na opinię otoczenia, zarówno osób świeckich jak i tych zakonnych, wiernie podążała ścieżką nakreśloną jej przez samego Jezusa.